Ik hoor de laatste tijd regelmatig het begrip ‘de maatschappij’ voorbij komen. Uitspraken als ‘de maatschappij verwacht veel van ons’ of’zo is het nou eenmaal in onze maatschappij’. 
 
Als ik dat hoor, merk ik van binnen van allerlei sensaties in mij naar boven komen, heb ik de neiging om in gevecht te gaan. Omdat ik inmiddels weet dat het niet zo werkt, dat je veel meer ruimte hebt om jezelf te zijn in ‘de maatschappij’ dan diegene nu denkt. 
 
Vaak herken ik mij totaal niet in de beleving van hoe ‘de maatschappij’ volgens die persoon in elkaar zit. En dan het mooie: op de vraag of ik volgens hem / haar onderdeel ben van deze maatschappij, dan is het antwoord steevast ja. 
 
Het is dus mogelijk om onderdeel te zijn van ‘de maatschappij’ en het anders te ervaren. Rete boeiend! Dan is er dus plaats voor persoonlijke ruimte en manier van doen 🙂 
 
En dat is ook precies wat ik de laatste jaren ontdekt heb, waardoor ik nu gelukkiger dan ooit ben. En dat in dezelfde maatschappij 😉 
 
Jarenlang ben ik ook meegegaan in de stroom en drukte van ‘de maatschappij’. Deed ik heel hard mijn best: een hoge opleiding, goede baan, druk sociaal leven, fanatiek sporten. Ik probeerde in het plaatje te passen, want dan zou ik gelukkig (moeten) zijn. Wat helaas niet werkte, want ik was continue moe, had pijn in mijn lijf en voelde me niet echt gelukkig. Ondanks dat ik volgens ‘de maatschappij’ succesvol was. 
 
Wat ging er mis?! 
 
Als ik nu terugkijk snap ik waar het fout ging: ik liet mezelf slachtoffer zijn van ‘de maatschappij’. Ik legde de verantwoordelijkheid buiten mezelf, waardoor ik de regie kwijt was over mijn leven en mijn unieke invulling daarvan. 
 
Ik deed wat ik dacht dat er van mij verwacht werd, had meer vertrouwen dat de mensen om mij heen wisten wat goed voor mij was in plaats van dat ik bij mezelf te rade ging. 
 
I was out of control.
 
Bijna letterlijk. Gelukkig heeft mijn lichaam mij nooit in de steek gelaten en is altijd signalen blijven geven dat ik niet de goede kant op ging. 
 
Ik had nooit gedacht dat ik dit ooit zou zeggen, want eerlijk gezegd heb ik de laatste 20 jaar vooral lopen foeteren op mijn lijf. Zo vaak pijn en moe.. voelde me zo verlaten door mijn lijf. Was er boos op, verdrietig over en vond het vooral ook heel oneerlijk: ik deed zo hard mijn best. Waarom werd dat niet beloond?! 
 
Juist ja, omdat ik de signalen verkeerd interpreteerde. Het was nooit in mij opgekomen dat het juist andersom was: ik had mijn lichaam in de steek gelaten, niet andersom. 
 
Nu ben ik dankbaar dat mijn lichaam zo volhardend is geweest. Want door mijn fysieke klachten werd ik gedwongen stil te staan en andere richtingen in te slaan dan mijn hoofd (vanuit de filosofie van de maatschappij) voor ogen had. 
 
Mijn succes en geluk lag op een ander pad. Mijn pad! 
 
En je raadt het al: nu ik mijn eigen pad aan het bewandelen ben, wordt mijn lichaam fitter en fitter 🙂 
 
 
Mijn lessen op de weg van slachtoffer naar held 😉 
 
  • Terugkijkend heb ik ‘de maatschappij’ teveel macht gegeven. En mezelf te weinig credits. Wie kan nou beter bepalen wat goed voor mij is dan ikzelf?!
 
  • Ik heb mij grandioos vergist in de signalen van mijn lijf en de strategie hoe hiermee om te gaan. In plaats van te strijden en hard te werken is stilstaan en liefdevol omarmen de oplossing. Hoeveel fijner is dat! 
 
  • Zolang ik ‘de maatschappij’ de schuld gaf, hoefde ik niet de spannende stap te zetten naar het leven waar ik eigenijk naar verlangde. Ik gebruikte onbewust de maatschappij als dekmantel om niet op mijn bek te hoeven gaan. Daarom raakt het mij nu zo als mensen uitspraken doen over ‘de maatschappij’. Omdat ik weet dat het ook anders kan. En ik het iedereen gun zijn eigen puzzelstukje te leven in de maatschappij.
 
  • Angst wat ‘de maatschappij’ van mij vindt zegt alles over mijn eigen angst om voor mezelf te gaan staan. Ik projecteerde onbewust mijn eigen oordeel over mijn eigen pad op de maatschappij. Hiermee saboteerde ik mezelf enorm om te gaan shinen. 
 
  • Voorbij de angst om mijn eigen pad te kiezen (bang wat een ander ervan vindt, wat als het niet lukt, etc.) ervaar ik alleen maar meer liefde, zachtheid, betrokkenheid en vertrouwen van de mensen om me heen.
 
  • Nu ik het verschil ervaar tussen mijzelf en de ander kan ik de ander veel beter zien en daarmee ook de angst van de ander bij de ander laten. 
 
Tot slot
 
Het is een cliche, maar zoals vaak klopt ie wel: de maatschappij ben je zelf.
 
Wil je verandering in de maatschappij, zet dan dat ene stapje waar jij zelf invloed op hebt. Dit geeft je niet alleen de regie van je leven terug – en een rete goed gevoel – het helpt ook ‘de maatschappij’ te bewegen in een richting die bij je past.
 
Als iedereen dat ene kleine stapje zet, komen we samen een heel eind!
 
 
Liefs, 
Simone

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Cookie instellingen

Deze website maakt gebruik van functionele en analytische cookies, die noodzakelijk zijn om deze site zo goed mogelijk te laten functioneren. Hieronder kan je aangeven welke andere soorten cookies je wilt accepteren.

Privacybeleid | Sluiten
Instellingen
Scroll naar top